Overdag op de operatiekamer, ’s avonds achter de draaitafels, omringd door opgezette vogels en creativiteit in allerlei vormen. Het leven van Björn en Joshua is rijk en druk. Juist daarom voelt het zo waardevol dat ze dit leven vol zorg, aandacht en verwondering met hun pleegzoon Stan (4) kunnen delen.
Jullie hebben allebei wel heel bijzonder werk.
‘Ons werk is heel verschillend,’ begint Joshua. ‘Ik draai al 25 jaar als DJ en daarnaast werk ik als creative director en fotograaf. Mijn opdrachten lopen uiteen van posters tot grote shows en theaterregistraties. Heel dynamisch, dat houdt me scherp.’ Björn lacht: ‘Bij mij is het misschien nog contrastrijker. Drie dagen per week werk ik op de operatiekamer, als anesthesiemedewerker. En daarnaast beoefen ik een vak dat veel mensen niet kennen: taxidermie. Ik zet vogels op die een natuurlijke dood zijn gestorven, vaak uit dierentuinen of kwekerijen. De dieren gaan terug naar musea, en soms naar een verzamelaar.’
Hoe combineren jullie zo’n volle agenda met het pleegouderschap?
‘Het is soms flink puzzelen en afstemmen,’ geeft Joshua toe. ‘Mijn werk speelt zich vaak ’s avonds of ’s nachts af, terwijl Björn juist heel vroeg begint. Dat heeft ook als voordeel dat er eigenlijk altijd iemand thuis is voor Stan. In de eerste maanden sliep ik soms maar vier uur per nacht, omdat ik na een optreden meteen weer voor hem wilde zorgen. Het was zwaar, maar tegelijk ongelooflijk waardevol.’ Björn knikt. Zo hebben we ook allebei echt tijd met hem. En wat misschien nog mooier is: Stan groeit mee in onze wereld. Hij loopt rond in mijn atelier alsof het de normaalste zaak van de wereld is, en bij Joshua heeft hij inmiddels zijn eigen kleine DJ-jas en camera. Hij mag alles zien, voelen en proberen. Je ziet hem met de dag nieuwsgieriger en zelfverzekerder worden.’
Hoe reageert Stan op jullie werk?
‘Kinderen zien geen verschil tussen een knuffel, een opgezet dier of een levend dier. Dat maakt het ook zo bijzonder: hij neemt alles in zich op, zonder oordeel.’ Joshua vult aan: ‘Hij is echt een feestbeest. Als ik draai, wil hij soms zelf een plaatje instarten en staat hij trots mee te dansen. Het is zo bijzonder om te zien hoeveel hij gegroeid is sinds hij bij ons woont. Hij straalt, hij leert, hij durft meer van zichzelf te laten zien. Dat maakt ons enorm trots.’
En wat brengt het pleegouderschap jullie?
‘Vanaf de eerste ontmoeting wisten we: dit klopt, hij hoort bij ons’
Björn: ‘Voor mij is het waardevol dat we de wereld opnieuw door zijn ogen beleven. Zijn verwondering over kleine dingen houdt ons nederig en dankbaar. Soms stelt hij vragen die je zelf allang niet meer stelt.
Daardoor kijk je zelf ook weer met frisse blik naar je werk en je leven.’
Hoe beïnvloedt Stan jullie werk en blik op de wereld?
‘Hij leert ons geduld en laat ons zien wat er écht toe doet,’ zegt Joshua. ‘Dat neem ik mee in mijn creatieve werk: beter kijken, meer openstaan. Niet alleen voor ideeën, maar ook voor mensen.’ Björn: ‘In mijn werk gaat het vaak over vergankelijkheid. Met Stan praat ik daar soms over: waarom dieren sterven en waarom ik ze opzet. Voor hem is dat geen taboe, maar een manier om de wereld beter te begrijpen. Omdat hij al jong afscheidservaring heeft, zie je dat hij er juist extra gevoelig en wijs mee omgaat. Dat raakt mij enorm.’
